مقاله كامل را در ادامه مطلب بخوانيد

 

خاندان صفوي با تكيه بر ايدئولوژي شيعه و حول محور انديشه فقيه- سلطان توانست پله هاي قدرت سياسي ايران را طي كند و حكومتي را بر پايه مذهب شيعه بطور رسمي در سراسر قلمرو ايران پايه گذاري كنند. وحدت سياسي و مذهبي، كه صوفيان خانقاه اردبيل ايجاد كردند؛ سبب شد سرزمين ايران كه با چندين حكومت محلي اداره مي شد و علاوه بر آن درخطر تجاوز امپراتوري عثماني قرارداشت، با كسب وحدت سياسي، زير لواي ايدئولوژي شيعه بتواند حيات خود را بازيابد، وحدتي سياسي- مذهبي، كه هم اكنون نيز ادامه دارد. اين كه آيا خاندان صفوي در ادعاي خود مبني بر ايجاد يك حكومت شيعه- كه احكام اسلام مبناي آن باشد- صادق بودند؛ يا مذهب را براي كسب قدرت مي خواستند؟

 ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،

,تشيع فكرى و عملى از جنيد به بعد مخصوصا شاه اسماعيل و ديگر سلاطين اين سلسله, هويدا و آشكار بود و خود شاه اعتراف زيادى در پيروى از مرام اهل بيت(عليهم السلام) و شيعه دوازده امامى دارد. به علاوه, نمونه ديندارى آنان را از همان سرى كتاب هاى غربيان و مستشرقان و نويسندگان, زياد مى توان يافت.

 ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،

يكي از علماي معاصر صفوي «شيخ علي نقي كمره اي» است. ايشان وجود علماء را در كنار شاه براي جلوگيري از انحراف ضروري مي دانست كه درواقع همان تئوري تلفيق قدرت شاه و مجتهد براي اداره كشور است. او براي وجود شاه هيچ توجيه شرعي مطرح نمي كرد و تنها بعنوان قدرتي كه وجود دارد و گريزي از واقعيت آن نيست، از آن ياد مي كرد. از اين رو ورود علماء را در دستگاه حكومت براي هدايت آن ضروري مي دانست. شيخ، گرچه بر سيادت شاهان صفوي اشاره داشت اما بعنوان يك فقيه آگاه بود كه سيادت دليل بر مشروعيت شاه نيست. و لذا در اين باره بحثي نمي كرد. علماء عصر صفوي تلاش عمده اي داشتند كه شاهان صفوي را كنترل كنند و در اين راه از هيچ كوششي فروگذار نكردند. دولت صفوي نيز عموماً احترام علماء را حفظ مي كردند و تا حدود زيادي نظراتشان را به كار مي بستند.

 ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،

امام خمينى(ره) نيز بمناسبت شهادت آيه الله حاج سيد مصطفى خمينى در مسجد شيخ انصارى در نجف اشرف, هنگام تبعيد مى گويد:
مى بينم يك طايفه از علما گذشت كرده اند از يك مقاماتى, براى ترويج ديانت و ترويج تشيع و ترويج مذهب حق, متصل شده اند به سلاطين, و آن ها را وادار به ترويج اسلام و مذهب تشيع كرده اند. اين ها آخوندهاى دربارى نبوده اند. اين ها اغراض دينى داشتند. نبايد يك كسى تا به گوشش خورد كه مثلا مجلسى, محقق ثانى, شيخ بهائى(ره) با اين ها روابط داشتند و همراهيشان مى كردند, خيال كنند كه اين ها مانده بودند براى جاه(و مقام) و اين كه شاه به آنها عنايتى داشته باشد. اين حرفها نبوده. آنها گذشت كردند براى اين كه دين و مذهب را به وسيله آنها ترويج نمايند اين ها اغراض سياسى داشتند, اغراض دينى داشتند... يك مجاهده نفسانى كرده اند, براى اين كه مذهب را به وسيله آنها و به دست آنها ترويج كنند

 ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،

نتيجه همين حكومت نيمچه شيعي صفوي همين شد كه بهر حال شيعه ازغيبت و شيعيان از زندگي مخفيانه در آمدن و نداي اشهد ان اميرالمؤمنين علي ولي الله از مأذنه ها به گوش رسيد و مهمتر اينكه زمينه حضور و تاثير گذاري علماي شيعه در حكومت و مردم و شكل گيري نهضت هاي مردمي از همين نيمچه حكومت اسلامي صفوي ايجاد شد، كه شايد اگر همين صفويه ظاهر الصلاة هم نبود تازه بايد بدنبال آمدن پادشاهاني چون حاكمان صفوي بوديم تا بعد به نهضت مشروطه و حضور عالمان و مردم ميرسيديم و انشاءالله در سال ۱۵۰۴ انقلاب اسلامي ايران پيروز ميشد.

مقاله كامل را در ادامه مطلب بخوانيد

ادامه مطلب

ماه رمضان شد، مى و ميخانه بر افتاد  

                عشق و طرب و باده، به وقت ‏سحر افتاد            

 افطار به مى كرد برم پير خرابات        

               گفتم كه تو را روزه، به برگ و ثمر افتاد              

با باده، وضو گير كه در مذهب رندان        

  در حضرت حق اين عملت ‏بارور افتاد  (امام)

 

 

 

 

 

 

 

ماه رجب و ماه شعبان را مقدمه اي براي ماه مبارك رمضان قرار داده اند

در اين ماه بركاتي از الطاف رحيميه حق وجود دارد كه اگر به بطن آنها برسيم به هيچ وجه با ديگر ماههاي سال قابل قياس نيست

بركاتي چون روزه، افطار، قدر، فطر، سحر و ...

برخي از توصيه هاي امام در اين ماه :

اگر با پايان يافتن ماه مبارك رمضان، در اعمال و كردار شما هيچ گونه تغييرى پديد نيامد، و راه و روش شما با قبل از ماه صيام فرقى نكرد، معلوم مى‏شود روزه‏اى كه از شما خواسته‏اند ، محقق نشده است.

اگر ديديد كسى مى‏خواهد غيبت كند، جلوگيرى كنيد و به او بگوييد! «ما، متعهد شده‏ايم كه در اين سى ‏روز ماه مبارك رمضان، از امور محرمه خود دارى ورزيم.» و اگر نمى‏توانيد او را از غيبت ‏باز داريد، از آن مجلس خارج شويد! ننشينيد و گوش كنيد! باز تكرار مى‏كنم تصميم بگيريد در اين سى روز ماه مبارك

 مراقب زبان، چشم، گوش و همه‏ اعضاء و جوارح خود باشيد.

توجه بكنيد كه به آداب ماه مبارك رمضان عمل كنيد; فقط، دعا خواندن نباشد، دعا به معناى واقعى‏اش باشد .

هاشمي رفسنجاني امروز تجربه جديد ديگري از نشستن بر سر يكي ديگر از صندلي هاي نظام جمهوري اسلامي را امتحان ميكند، او امروز در حالي بر اين كرسي تكيه زده است كه قبل از او كسي همچون آيت الله مشكيني عهده دار اين مسئوليت بوده است و شايد بهمين خاطر است كه عده اي از دوستان را بسيار ناراحت و عده را هم بسيار خوشحال تر كرده است، هرچند كه در اين بين نكات مثبت و منفي و درس هاي عبرت بسياري براي همه و بخصوص براي شخص آقاي هاشمي نهفته است.

 يكي از دوستان ميگفت خدا به آقا خيلي صبر داده وگرنه...

بهرحال آدم يك نفر مثل آيت الله مشكيني را داشته باشد آنهم در جايي مثل مجلس خبرگان كه براي همين امام ميگفت خبرگان تقويت رهبري است نه تضعيف آن، بعد حالا آنهم در اين شرايط حساس نظام آقاي مشكيني برود و آقاي هاشمي بيايد؟!!!!

چه كسي از دل آقا خبر دارد؟

حالا در اين شرايط حساس مملكت و اوضاع نظام و هجوم منافقين داخلي در سيستم و ريشه زدن انها، پشت آقا و دلگرميش به خبرگان هم از بين برود؟!

اما از طرف ديگر بد هم نشد كه آقاي هاشمي رئيس خبرگان شد حالا همه آن جمله امام كه خبرگان تقويت رهبري است نه تضعيف آن را خوب يادشان است و آقاي هاشمي هم حالا ديگر بيشتر به اصول اساسي نظام وصل شده چرا كه هرچند رئيس مجمع تشخيص بوده است ولي اين مجمع تشخيص كه زمان امام و اول انقلاب نبوده، خود آقاي هاشمي آن را درست كرده براي خودش ولي اين مجلس خبرگان يكي از اساسي ترين اصول و پايه هاي نظام است و تازه اينكه بارزترين مشخصه رئيس آن فقيه بودن است نه سياستمدار بودن و لذا آقاي هاشمي كه به گمان برخي ها ميرفت تا كم كم از اصول نظام فاصله بگيرد و به گمان برخي ها حتي منتظري جديدي براي نظام باشد حال مجبور است كه با نظام مدارا تر برخورد كند و مهمتر از همه بيشتر به جوانب فقهي و علمي اين منصب بپردازد و و از هرزه گي هاي عالم سياست كمي فاصله بگيد و همچنين از افراد هرزه اين عالم كه به سبب فعاليت هاي سابق آقاي هاشمي بيشتر در كنارشان ديده ميشدند و حال دليلي براي پرسه زني هاي آنان آن هم حول رئيس مجلس خبرگان وجود ندارد.

و هر چند كه اين آقاي هاشمي ما هر كاري كه بشود را در اين مملكت ميكند و دهان همه را باز ميگذارد اما بهرحال باز هم بعيد است كه ايشان بدنبال مناصب ديگر سياسي چون رياست جمهوري باشند كه چنين جايگاهي نه براي آقاي هاشمي كه حداقل براي رئيس مجلس خبرگان موجه نيست.

 

لا تدعوا اليوم ثبورا واحدا وادعو ثبورا كثيرا

امروز يكبار واويلا نگوييد بلكه بسيار بگوييد واويلا (فرقان ۱۴)

وقتي خواستم شروع كنم گفتم ببينم از كجا بايد شروع كنم.

وقتي كه قران رو باز كردم ديدم اين آيه بالا امد؛ حالا من كه هيچ هر آدم نفهم ديگه اي هم جاي من بود هرچند كه نميشد به استخاره اش دل بست (يعني اينكه استخاره ما... آره) ولي ميفهميد كه چيكار بايد بكنه.

اصلا كسي كه هميشه خدا توپچيه، كسي كه همه ماه هاش محرمه و همه روز هاش عاشورا و فقط و فقط تو كربلا داره قدم ميزنه ( هرچند كه در حقيقتش ما رايت الا جميلاست) ،كسي كه داره تو اين بلادي كه به اسم اسلام هركسي هر غلطي كه دلش مي خواد انجام ميده زندگي ميكنه، كسي كه ميبينه ملت مظلوم و بد بخت به چه سادگي  تو اين بدبختي كه نبايد باشن هستن (حالا چه مادي چه معنوي) ، ميتونه فقط يكبار بگه واويلا؟!

من كه نميدونم شما اگه ميدونيد به ما هم بگيد كه چند بار در روز بايد بگيم واويلا

درسته كه اصل جمله فقط به واويلا نيست و امروزش هم مهمه كه چه روزيه و درسته كه ما هم فقط نبايد بشينيم و بگيم واويلا ولي امروز واقعا بايد بگيم واويلا به خودمان، وا ويلا به مسلماني مان، واويلا به ايمانمان و واويلا به اين ولايت پذيري مان